عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم قَالَ: "لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لَادَّعَى رِجَالٌ أَمْوَالَ قَوْمٍ وَدِمَاءَهُمْ، لَكِنَّ الْبَيِّنَةَ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينَ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ" . حَدِيثٌ حَسَنٌ، رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ [في"السنن" 10/252]، وَغَيْرُهُ هَكَذَا، وَبَعْضُهُ فِي "الصَّحِيحَيْنِ".
Ибн ӏаббасан (Аллахӏ реза хуьлда цаьршинна) дийцина, пайхамара (Аллахӏера къинхетам а, маршо а хуьлда цунна) элира аьлла:
«Арз мел дечунна дезарг дӏалуш делахьара – цхьаболчу наха дӏабоьхур ма бара кхечу нехан бахамаш а, (адамийн) дахарш а. Мухха далахь а, девнан дас - тоьшалла (далил) дало деза, жоп лучо (бехке вар тӏе ца оьцучо) - дуй баа беза»