«Къена паччахь волчохьчул самукъне ду кхузахь-м»,– ойла хилира Жимчу элан. Тӏаккха юха а тӏараш детта волавелира. Ткъа цӏерхазамчас юх-юха а, шляпа хьала а ойуш, корта таӏабора.
Цхьана пхеа минотехь лелийра цара и кеп, юха Жимчу элана и кӏордийра.
– Ткъа и шляпа охьайожийта, хӏун дан деза? – хаьттира Жимчу эло. Амма цӏерхазамчина и дешнаш ца хезира. Дозаллаш деза нах шаьш хастош доцчу дашна къора ма хуьлу.
– Хьо боккъал а сох чӏогӏа баккхийбечу нахах вуй? – хаьттира цо Жимчу эле.
– Ткъа и муха хуьлуш ду – и воккхавер?
– Воккхавер – иза, хӏокху дуьненахь сол хаза, сол чӏогӏа кечвелла, сол хьал долуш, сол хьекъале цхьа а стаг вац аьлла, даредар ду-кх.
– Ва, кху хьан дуьненахь, хьо воцург, кхин цхьа а стаг ван а ма вац!
– Хӏетте а там бехьа сан дагна, цецвалахьа сох, воккхавехьа!
– Со воккхаве-кх хьох, – элира, белшаш а саттош, Жимчу эло, – амма цунах хьан хӏун самукъа долу?
Тӏаккха и цӏерхазамча волчуьра а ведира иза.
«Боккъал а, баккхийнаш – дан а ду чӏогӏа тамашийна къам», – аьлла, йоцца ойлаян кхиира иза, сихвелла дӏа новкъа волуш.
Цул тӏаьхьарчу сайрат тӏехь вехаш къаьркъанча вара. Иза волчохь цхьа кӏеззиг хан бен ца яьккхира Жимчу эло, амма иза а тоьира цуьнан дог доха.
Оцу сайрат тӏе хӏара кхочуш, цхьа а вистхилар доцуш, шена хьалха, эскарш санна, могӏарш дина лаьттачу дессачуй, дуьзначуй шишнийн баьрзнаш тӏе а вогӏавелла, ӏадда ӏара къаьркъанча.
– Хьо хӏун деш ву ва? – хаьттира Жимчу эло.
– Молуш ву, – цхьа дог ца догӏуш жоп делира къаьркъанчас.
– Хӏунда?
– Дицдалийта.
– Хӏун дицдалийта? – хаьттира Жимчу эло: цунна къахеттера къаьркъанчех.
– Сайна эхьхетар дицдалийта гӏерта со, – даре дира къаьркъанчас, корта а оллош.
– Стенна хета хьуна эхь? – хаьттира Жимчу эло, цунна чӏогӏа лиира оцу пекъарна гӏодан.
– Мийла хета! – элира къаьркъанчас, кхин цуьнан багара дош а ца даккхаделира кхуьнга.
Жима эла, цунах ца кхеташ, дукха цецваьлла воьхна, иза ӏадда а витна дӏавахара. «Хӏаъ, шеко йоццуш, баккхийнаш хазнехасанна чӏогӏа тамашийна къам ду», – ойлайора цо, ша новкъа воьдуш.