Йилбазийн бӏо

Гӏиллакхий^н хоршара къаьхкина,
На́хала бевлла цхьа бехкамаш
Эвхьаза су́на тӏе керча.
Ца́ра, ца кхе́таш са^н кхе́тамах,
Шеца, цхьа деккъа догъетӏар бен,
Ларйо́цу некъ бо са^н кертахь.

Гӏовгӏанаш уьду цу некъаца.
Цаьрга ладоьгӏуш, са де́ха са^н,
Чена^н дохкк йижаре хьаьгна.
Бӏарлагӏех сибат ца хӏотталуш,
Бӏаьрса а – гӏиртина, хӏоьттина –
Гӏеллуш ду, че́наша аьгна.

Цуьна^н къа дахна хир къила са^н –
Лерса ду хьалхачул ира са^н,
Тӏех лайна гӏовгӏаний^н гӏовгӏа.
Ца́ра цхьа кхайкхамаш кхайкхабо:
Доттагӏех тешаме айкхаш бо,
Вежарех – дуй биъна довхой.

Мостагӏца гӏиллакхаш леладеш,
Къуца а гӏиллакхаш леладеш,
Йилбазий^н бӏо бу те́ стамлуш?
Ца лууш царех дӏатарвала,
Ниййат деш со-сайх а ларвала, 
Халбата  хаа са кӏамлуш,

Ас, оцу гӏиллакхех къаьхкина,
Бух-кӏорга каш сайна аьхкича,
Со оцу буха дӏатилча,
Тӏаккха а хоьттур ду беламе: 
«Да́хар, хьа^н бакъ мичахь лела те́,
Дууш дерг харц дуьне хилча?»