Дакаев Саӏидбек - поэзия

ГӀАЛГӀАЙ^Н КЪО́МИЭ

Хе́дар йо́цу уьйраш йозайелла,
Шу-м йижарий, са^н вежарий дай. –
Марзонашца вовшех тийсайелла,
Цхьана дегӏан меженаш йу вай.

ГӀалгӀай^н къо́ме, хӀокху гӀалгӀай^н лаьтте́
Кхоллабелла безам сацалац.
Хьаам бо́цуш, хийла дега^н готтехь
Шу^н уьйрашка сатийсина ас.

Ираллийца, ирса^н ге́наш цоьстуш,
Вайга кхийдош лелла хийла харц.
Эзар шерий^н йе́ха за́ма йустуш,
Вай^н доьналла дохаделла дац.

ПаргӀатво́лу, сай^н хӏусамехь санна,
ХӀокху гӀалгӀай^н махка кхаьчча со.
Деган марзо алсамъйуьйлуш денна,
Шалхо йо́цу ойла хьаало.

Дуьне дохарх, къаста таро йо́цу
Цхьана дегӏан меженаш йу вай.
Везчу Да́ла латтадойла доца,
Вайна йуккъехь хоттаделла тӀай!